Ο μαλάκας και ο αίλανθος δε θ’απολείψουν ποτέ

Κοπυπάστα μαλακία με κερασάκι ΠΑΣΟΚισμό. Δε λέω από που, να το βρείτε, γκουγκλί ή μπινγκ ή ντακ ντακ γκόου.

Σαν σήμερα, στις 23 Ιουνίου του 1996, έφυγε για τα “μεγάλα αλώνια” ένας αληθινός ηγέτης, Ο ΑΝΤΡΕΑΣ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, αφήνοντας πίσω του ένα ισχυρό συμπαγές κίνημα που κυβέρνησε την χώρα και μετά τον θάνατό του για άλλα 8 χρόνια. Η ιστορία έχει καταγράψει την μεγαλειώδη πολιτική πορεία του ΑΝΤΡΕΑ, αλλά και του Πασοκ, του Λαϊκού Κινήματος που παρέμεινε πρωταγωνιστής στην πολιτική ζωή μας.

Η κρίση και η επακόλουθη δύσκολη προσπάθεια προσαρμογής, συρίκνωσε το κραταιό κίνημα σε ένα μικρό πολιτικό χώρο. Ειδικότερα ο τελευταίος αρχηγός του, ο Ε.Βενιζέλος, κατάφερε με τις σπασμωδικές του πρακτικές να καταγραφεί για το πασοκ το έσχατο(;) ποσοστό του 4% σε πρόσφατη δημοσκόπηση.

Αντί άλλων δικών μου “επιμνημόσυνων” λόγων, παραθέτω μερικά αποσπάσματα από το άρθρο του Κώστα Λαλιώτη που δημοσιεύθηκε στις 22/6/2001 στο FLASH.gr, εξαιρετικά αφιερωμένο στον Βαγγέλη τον Βενιζέλο.. Φυσικά και στους “πολυπληθείς” φίλους του ΑΝΤΡΕΑ εν τη πτωχή καλύβη..

“Έχουν συμπληρωθεί πέντε χρόνια από τότε που ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ έφυγε από τη ζωή αλλά είναι ένας Μεγάλος Απών με διαρκή παρουσία.

Ομολογώ εξ αρχής ότι οι αναφορές μου στον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στις εξελίξεις μιας ολόκληρης χρονικής περιόδου, έχουν φόρτιση, μονομέρεια και υποκειμενισμό γιατί αποτίω έναν οφειλόμενο φόρο τιμής. Όταν αποτίεις φόρο τιμής σε έναν μεγάλο Απόντα, με τον οποίο είχες μια 25χρονη πορεία ταύτισης με δεδομένους συναισθηματικούς, πνευματικούς, αγωνιστικούς και πολιτικούς δεσμούς, αφήνεις την κριτική αποτίμηση και την νηφάλια αξιολόγηση της παρουσίας και της δράσης του σε μία άλλη στιγμή. ΄Αλλωστε, τις κριτικές μου απόψεις και τις υπαρκτές διαφωνίες μου, τις έχω διατυπώσει εκ των προτέρων την εποχή που ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν εν ζωή και κυρίαρχος του παιχνιδιού.
Είναι γνωστό ότι από το 1974 είχα διαφωνήσει αρκετές φορές αλλά είμαστε πάντα Μαζί, με άρρηκτους δεσμούς, ακόμα και όταν είχα παραιτηθεί, με δική μου πρωτοβουλία, είτε από τα Κυβερνητικά αξιώματα είτε από όλα τα Όργανα του ΠΑΣΟΚ.

Ο αφυπνισμένος, ο μαχόμενος και ο δημιουργικός πολιτικός, με το ασίγαστο αγωνιστικό πάθος του για τη Δημοκρατία, την Εθνική Ανεξαρτησία, τη Λαϊκή Κυριαρχία, την Αποκέντρωση και τη Λαϊκή συμμετοχή, με την αταλάντευτη πίστη του στην Ανάπτυξη, στις Κοινωνικές Αλλαγές, τις Μεταρρυθμίσεις και το Κοινωνικό Κράτος, το Κράτος Πρόνοιας και τις αρχές του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού με Ανθρώπινο Πρόσωπο, 5 χρόνια δεν είναι πια μαζί μας.
Όμως υπάρχει παντού και ζει μέσα μας γιατί αυτό το πάθος του και αυτή η πίστη του, έχει γίνει πια πάθος και πίστη της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού για μια Ανάπτυξη για όλους, για μια Δημοκρατία με ελευθερίες και δικαιώματα και συμμετοχή των Πολιτών για μια ανοιχτή και σύγχρονη κοινωνία με Αλληλεγγύη με Δικαιοσύνη και Ανθρωπιά.
Υπάρχει παντού, γιατί με τις πολιτικές του μείωσε δραστικά τις κοινωνικές και τις περιφερειακές ανισότητες.
Γιατί προχώρησε στην αναδιανομή του πλούτου και της ευημερίας.
Γιατί έφερε τους μη προνομιούχους, τους αδύναμους, τους αποκλεισμένους και τους Εκτός των Τειχών Έλληνες στο προσκήνιο, ως συνδημιουργούς μιας νέας εποχής.
Γιατί έφερε στο προσκήνιο την ξεχασμένη Ελλάδα της Περιφέρειας και τις υποβαθμισμένες και τις ανοχύρωτες περιοχές των Αστικών Κέντρων, μαζί με τους κατοίκους τους, τους Αγρότες και τους Εργαζόμενους, τους Μισθωτούς, τους Μικρομεσαίους, τους ανθρώπους του μόχθου και της δημιουργίας.
Γιατί έδωσε νέο περιεχόμενο, νέες διαστάσεις στην Ανάπτυξη και στην αναβάθμιση της Ποιότητας Ζωής.
Γιατί κατοχύρωσε την Κοινωνική Ειρήνη μέσα από το Δημοκρατικό Διάλογο των Κοινωνικών Εταίρων, μέσα από τη συμμετοχή των Εργαζομένων, μέσα από τις αυξημένες αμοιβές των Εργαζομένων, μέσα από την ενίσχυση των ανθρώπων του Επιχειρείν και του Δημιουργείν.

Όλοι έχουμε την αίσθηση της απουσίας ενός Ιστορικού Ηγέτη, που σηματοδοτεί την πορεία της Χώρας, της Κοινωνίας και του Λαού μας, αλλά σημάδεψε και τη ζωή όλων μας.
Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ είναι ένας Μεγάλος Απών με διαρκή παρουσία. Αυτή την παράδοξη αναφορά μόνο μεγάλοι ποιητές μπορούν να περιγράψουν.
Ο Οδυσσέας Ελύτης, με λίγες λέξεις, σε πέντε μόνο στίχους θυμίζει ότι:
Όλα χάνονται.
Του καθενός
έρχεται η ώρα.
Όλα μένουν.
Εγώ φεύγω.
Εσείς να δούμε τώρα.

[Το παρακάτω Σπέσιαλ για τον Ε.Βενιζέλο]

Έχω διατυπώσει πολλές φορές τη θέση ότι η μνήμη του μέλλοντός μας συνδέεται άρρηκτα με την αναγκαιότητα της διατήρησης τριών πολιτικών και κοινωνικών κεκτημένων, που φέρουν τη σφραγίδα του Α. Γ. Παπανδρέου, αλλά και την υπογραφή όλων των ηγετικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Αυτά τα κεκτημένα τα έχει συμβολίσει και τα έχει εγγυηθεί μέχρι σήμερα σε όλο τον ιστορικό κύκλο της Μεταπολίτευσης ο Ανδρέας Παπανδρέου, χαρισματικός ηγέτης και ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, ως συλλογικό και διαχρονικό, πολιτικό θεσμό.
Αυτά τα τρία κεκτημένα διαμορφώθηκαν στα 27 χρόνια της Μεταπολίτευσης και συνδέονται με την κατοχύρωση ενός προαπαιτούμενου για την πορεία της Χώρας μας και του Λαού μας στον 21ο αιώνα.

1.Το πρώτο κεκτημένο κάλυψε ένα ιστορικό κενό 50 χρόνων στην πολιτική και κοινωνική μας ζωή. Ένα κενό, που είναι συναρτημένο με πολλά αρνητικά συνεπακόλουθα στο γίγνεσθαι της Χώρας μας, της Δημοκρατίας και της Κοινωνίας μας. Είκοσι δύο χρόνια τώρα αυτό το κεκτημένο είναι συνυφασμένο με τη συσπείρωση, την ενιαία έκφραση, τη συνοχή και τη δυναμική της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης.
Αυτή η Παράταξη 50 ολόκληρα χρόνια αν και μπορούσε να εκφράσει μια υπαρκτή πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία, είτε αυτοαναιρεθεί μέσα από την πολυδιάσπασή της σε τιμάρια, σε αλληλοσπαρασσόμενους σχηματισμούς, σε ματαιόδοξους αρχομανείς και αλληλο-υποβλεπόμενους αρχηγούς και συναρχηγούς και αρχηγίσκους.
Αυτή η Παράταξη από το 1932, από την εποχή του Εθνάρχη Ελευθέριου Βενιζέλου, φυτοζωούσε κατακερματισμένη εκτός εξουσίας με μόνες αναλαμπές τα μικρά διαλείμματα επί Ν. Πλαστήρα και Γ. Παπανδρέου.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ ένωσαν και έδωσαν οντότητα σε αυτή την Παράταξη και την ανέδειξαν σε πλειοψηφική, πολιτική δύναμη με ευθύνη, σχέδιο, με όραμα.

2.Το δεύτερο κεκτημένο είναι συνυφασμένο με την κάλυψη ενός δεύτερου, αλλά και πρωτόγνωρου και ιστορικού παράδοξου κενού πολλών δεκαετιών. Είναι συνυφασμένο με την ανυπαρξία ενός Ελληνικού σοσιαλιστικού Κόμματος, ως μεγάλου και διαχρονικού πολιτικού σχηματισμού, έξω και πέρα από τις γνωστές πολιτικές λέσχες.
Από το 1974 αυτό το κενό καλύφθηκε με την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Το δεύτερο αυτό κεκτημένο ταυτίζεται με την ενότητα, τους αγώνες, τις νίκες και την προοπτική του ΠΑΣΟΚ. Ενός σύγχρονου, ριζοσπαστικού και προοδευτικού κινήματος με ρίζες, με ενιαία διάρθρωση, με πρωταγωνιστική και κυριαρχική παρουσία και συλλογική έκφραση σε όλους τους θεσμούς και τις εκφάνσεις της Ελληνικής Κοινωνίας.

3.Το τρίτο κεκτημένο σηματοδοτείται με την ταυτότητα, τη φυσιογνωμία και το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ ως Πατριωτικού, Δημοκρατικού και Σοσιαλιστικού Κινήματος. Ενός Κινήματος με ευρωπαϊκό προσανατολισμό, ως γνήσια έκφραση των ιδεών, των ευαισθησιών και των προταγμάτων του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, που πολύ έγκαιρα διαμόρφωσε το δικό του ζωτικό χώρο για μια Δημοκρατική Αριστερά, πέρα από τις αυταπάτες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού και την πολύμορφη καθήλωση και κρίση της Παραδοσιακής Σοσιαλδημοκρατίας.
Αξίζει να μνημονεύσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ εδώ και πολλά χρόνια ήταν, είναι καιοφείλει να παραμείνει ένα από τα πιο μεγάλα, ανθεκτικά και ελπιδοφόρα Σοσιαλιστικά Κόμματα της Ευρώπης.

Αυτά τα τρία κεκτημένα δεν έχει το δικαίωμα κανείς μέσα στο ΠΑΣΟΚ να τα αγνοήσει, να τα σπαταλήσει αλόγιστα και να τα χάσει.
Αν συμβεί κάτι τέτοιο ιστορικά θα καταγραφούμε ως μοιραίοι, αφελείς και ανόητοι, ως ανάξιοι και κατώτεροι των περιστάσεων, αν αυτά τα κεκτημένα μέσα από πολυδιασπάσεις τα μετατρέψουμε σε ζητούμενα, για να απαιτηθούν αγώνες και προσπάθειες μιας γενιάς ή και δύο γενιών να ξαναδημιουργηθούν.

Αυτά τα τρία κεκτημένα καθορίζουν και κατοχυρώνουν το προ-απαιτούμενο, που πρέπει να αποτελέσει τη Λυδία λίθο του νέου ιστορικού κύκλου, που ανοίγεται μπροστά μας στον 21ο αιώνα. Πιστεύω ότι όπως πάντα έτσι και στην εποχή μας, ένας πολιτικός σχηματισμός της Δημοκρατικής και Σοσιαλιστικής Αριστεράς, ακόμη και όταν κυβερνά, και μπορεί και πρέπει να μη χάνει την ψυχή, τη φυσιογνωμία και την ταυτότητά του.
Μια Σύγχρονη, Πατριωτική, Δημοκρατική και Σοσιαλιστική Αριστερά δεν μπορεί και δεν πρέπει να υπάρχει ή να κυβερνά ως μια οριακά αντίπαλη δύναμη του Νεοφιλελευθερισμού ή ως ψευδώνυμη τάση του Συντηρητισμού.
Οφείλει να υπάρχει και να κυβερνά ως διαφορετική δύναμη, που προβάλει διαφορετικές προτάσεις και διαφορετικές λύσεις.
Η δύναμή μας, η έλξη και η αξιοπιστία μας πρέπει να βρίσκεται στις διαφορές μας και όχι στις ομοιότητές μας. ”

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ!

Ας μνημονέυσουμεν κι εμείς λίγον Αντρέα:

Advertisements

6 Σχόλια to “Ο μαλάκας και ο αίλανθος δε θ’απολείψουν ποτέ”

  1. Αν είναι να γράψουν και άλλα ανώνυμα σκουλίκια σήμερα στη μαργαρίτα να το κάνουν. …

    Σοφά λόγια δασκάλου-μπλόγκερ. 😦
    Προσπαθούσα πάντα να ψυχολογήσω τους δασκάλους των παιδιών μου στις κατ’ ιδίαν ενημερώσεις τους.
    Προσωπικά ήμουν τυχερός, γιατί σε τέτοια καθάρματα δεν είχαν πέσει.
    (και ήταν της εποχής της επετηρίδας)

    • That Crazed Alien penguin Says:

      Δεν εκπλήσσομαι.
      (Θου ΔΗΕ φυλακή τω στόματί μου!)

    • That Crazed Alien penguin Says:

      Και είναι τρομερό ότι και δημόσιος και ιδιωτικός τομέας έδωσαν θέση δασκάλου των παιδιών μας σε έναν εμφανέστατα διαταραγμένο άνθρωπο. Και έχω και μια δυσανεξία στους ψυχανώμαλους από παιδική ηλικία…

  2. That Crazed Alien penguin Says:

    Ανώνυμον (Ρένγκα, λακέρδα και σαρδέλα)

    Και δες που κάπως
    ολους σας θα περάσω-
    ζήλια και ψώρα!
    Ακροστιχίδες κρύβω,
    ρίμες κι εγώ σκαρώνω.

    Ηπιος Φασίστας:
    Στην κάθε του τη φράση
    Κουράδες βγάζει.
    Αριστοκράτης βέρος
    Σκατάς εξ αθηναίων.

    Έλα μαλάκα.
    Εδώ εισαι κι εδώ είμαι,
    Ιχώρ και λάσπη.
    Ποιος είναι τι; Θα δείξει
    αυριο που θα χαράξει.

  3. Η μετάλλαξη ενός τυπικού ΠΑΣΟΚου:

  4. That Crazed Alien penguin Says:

    Ε,ρε, έφυγε η ΔΗΜΑΡ απ’την κυβέρνηση, και πότε θα γίνω ο καημένος Γενικός Γραμματέας Υπουργείου; Η έστω Λυκειάρχιδας;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: